Κυριακή 6 Απριλίου 2014
Η αυτοαναφορικότητα σε παραδοσιακά και μοντέρνα ποιήματα
Η αυτοαναφορικότητα σε παραδοσιακά και μοντέρνα ποιήματα
Β΄φάση, ανάγνωση
Α΄ΟΜΑΔΑ
Α. ΛΑΣΚΑΡΑΤΟΣ Προβόδισμα
Μ. ΣΑΧΤΟΥΡΗΣ Ο στρατιώτης ποιητής
Δραστηριότητα 2
Το ποίημα του Λασκαράτου
είναι παράδειγμα παραδοσιακής ποίησης επειδή
- οι στίχοι έχουν ορισμένο αριθμό συλλαβών και είναι έμμετροι
- η χρήση σημείων στίξης είναι σύμφωνη με τους κανόνες της γλώσσας.
- Εντοπίζουμε τη λογική ανάπτυξη του θέματος και την αλληλουχία των σκέψεων
- Συμφωνούμε με το «νόημα» των λέξεων. Κατά συνέπεια το νόημα είναι αποδεκτό
- Ο τίτλος ταιριάζει με το περιεχόμενο του ποιήματος.
- Σημειώνουμε τη χρήση εκφραστικών μέσων με κυρίαρχη την προσωποποίηση των στίχων.
Το ποίημα του Σαχτούρη
είναι παράδειγμα μοντέρνας ποίησης
- δεν υπάρχουν στροφές με σταθερό αριθμό στίχων αλλά στροφικές ενότητες
- Δεν έχει ομοιοκαταληξία και μέτρο
- Μοιάζει με πεζό κείμενο.
- Οι λέξεις είναι καθημερινές. Οι συνδυασμοί των εννοιών είναι ασύμβατοι.
- Κυριαρχεί το παράλογο.
Δραστηριότητα 3η
Ο Ανδρέας
Λασκαράτος ως μαθητής του Α. Κάλβου και γνωρίζοντας τον Δ. Σολωμό επηρεάστηκε
από τη στάση των δύο ποιητών έναντι της ποίησης. Έτσι χρησιμοποίησε το δικό του
όπλο, την τέχνη της Ποιήσεως για να συνομιλήσει με την κοινότητα και να
καταθέσει τις σκέψεις του και τον προβληματισμό του για την ελευθερία της
πατρίδας, την υποκρισία, την αδικία και την ανηθικότητα που παρατηρούσε.
Ο Μίλτος
Σαχτούρης αγωνίστηκε να επιβιώσει σε μια εποχή που στην πατρίδα μας κυριαρχούσε
το μίσος, ο θάνατος, ο φόβος και αυτό κατέγραψε στην ποίηση του. Το απάνθρωπο του πολέμου.
Και τα
δύο ποιήματα είναι αυτοαναφορικά και φανερώνουν τον τρόπο που οι δύο ποιητές
συνομιλούν με την τέχνη τους.
Σάββατο 29 Μαρτίου 2014
Η αυτοαναφορικότητα στην παραδοσιακή και την μοντέρνα ποίηση
Μαρία Πολυδούρη "Μόνο γιατί μ' αγάπησες"
"...Μόνο γιατί τά μάτια σου μέ κύτταξαν
μέ τήν ψυχή στό βλέμμα,
περήφανα στολίστηκα τό ὑπέρτατο
τῆς ὕπαρξής μου στέμμα,
μόνο γιατί τά μάτια σου μέ κύτταξαν...."
μέ τήν ψυχή στό βλέμμα,
περήφανα στολίστηκα τό ὑπέρτατο
τῆς ὕπαρξής μου στέμμα,
μόνο γιατί τά μάτια σου μέ κύτταξαν...."
- " Όταν κοιτώ τα μάτια σου, χάνομαι στο γαλανό φως που εκπέμπεις..."(Α.Μ.)
- " Τα τριαντάφυλλα είναι κόκκινα/ οι βιολέττες είναι μπλε/ τα μάτια σου τα όμορφα/ ένα απέραντο γαλάζιο.." ( Μ. Π.)
- " Τα μάτια σου με ταξιδεύουν/ ταξίδια χωρίς προορισμό..." (Λ. Π.)
- "Στα μάτια σου βλέπω, βλέπω τον εαυτό μου, / βλέπω τον κόσμο όλο..." (Δ. Λ.)
- " Θεέ μου κοίτα ομορφιά/ θεέ μου κοίτα μάτια/ που με κοιτούν και γίνομαι σαρανταδυό κομμάτια..." (Σ.Π.)
Σάββατο 22 Μαρτίου 2014
Δευτέρα 3 Μαρτίου 2014
Παράδοση και Μοντερνισμός στη Νεοελληνική Ποίηση. Ποιήματα Ποιητικής
Η έννοια της αυτοαναφορικότητας στην Ποίηση
Τα
ποιήματα για την Ποίηση χαρακτηρίζονται από αυτοαναφορικότητα. Η ποίηση,
δηλαδή, στρέφεται στον ίδιο της τον εαυτό και το κείμενο αναπαριστά τη
διαδικασία της δημιουργίας του ή αναφέρεται στις συνθήκες ύπαρξής του. Έτσι τα
ποιήματα αναδεικνύουν ποικίλες πλευρές του ποιητικού φαινομένου με υλικό την
ίδια την ποίηση, φέρνοντας στο κέντρο του ενδιαφέροντος τον ποιητή ως υπεύθυνο
δημιουργό, με υψηλή συνείδηση του χρέους του απέναντι στην τέχνη του, και την
ποίηση ως πράξη ευθύνης.
Περιοδικό για την Ποίηση
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)






